RAL 4007 Violet pourpre

Purpurviolet is een tint tussen aubergine en gedroogde rode wijn, zo donker dat hij zich soms bijna zwart voordoet en pas in strijklicht zijn violette diepte toont. Hij oogt bezadigd, bijna zwaar, zonder koel te zijn. Op een vlak ontstaat geen luid statement, maar een kleur met gewicht, die een ruimte eerder samentrekt dan opent.

Op grote vlakken zoals keukenfronten legt deze tint zich als donker fluweel over de ruimte, hij neemt wijdte weg, maar geeft rust en een zekere ernst terug. Bij veel daglicht flitst het violet duidelijk naar voren, het front oogt levendig en speelt al naargelang de kijkhoek. Valt er weinig licht in, dan kantelt de tint richting zwart, dan heeft de omgeving lichte tegenspelers nodig, zodat het vlak niet in zichzelf verdwijnt.

Bij hout past purpurviolet het best waar het hout zelf warm en donker is, bijvoorbeeld noten of gerookt eiken, de combinatie oogt dan voornaam in plaats van willekeurig. Lichte houtsoorten zoals es of berken zetten daar juist een vriendelijk contrast tegenover. Bij metalen ligt messing dichter bij deze tint dan chroom, het haalt de warme kant van het violet naar voren, terwijl geborsteld zwart de strengheid onderstreept. Textiel in fluweel of zwaar linnen neemt de diepte van de kleur op, steen in leigrijs of donker marmer blijft haar evenwaardig zonder te concurreren.

Een tint lichter ligt purperrood ernaast, samen met hem ontstaat een verloop van warm violet naar deze donkerdere purpertint, goed voor fronten met twee niveaus. Verkeerswit is het wit dat erbij wordt gekozen, het verheldert zonder de kleur haar werking te ontnemen, de meest voorkomende combinatie in onze bestellingen. Antracietgrijs neemt bij grepen en plinten de stille rol op de achtergrond over en houdt het violet ervan af te dominant te worden.

Zwartrood en bordeauxviolet liggen in de buurt, maar zijn duidelijk roder en warmer gestemd, terwijl purpurviolet het violette aandeel benadrukt en daardoor koeler blijft. Signaalzwart laat zien hoe dicht deze tint bij zwart ligt, zonder de kleurigheid helemaal op te geven. Wie tussen deze tinten kiest, beslist in feite hoeveel rood of hoeveel violet er in het donker zichtbaar moet blijven.